Donderdag de 10-de, zijn we, na een rustdag, uit Lusaka vertrokken in een konvooi dwars door de stad. Het kostte ons ongeveer een uur om de 12 km af te leggen en op de weg naar Livingstone te komen. Hier werden we “losgelaten” en konden we op eigen snelheid verder. Deze eerste dag, 155 km over een prachtige asfaltweg met glooiende hellingen en lange bochten. Over het algemeen een zacht windje in de rug. Dan zijn de afstanden opeens niet meer zo lang. Na 75 km werden we echter bij een politie checkpoint van de weg gehaald. Er zou iets mis zijn met de visa. Ze wilden alle paspoorten zien en de ontvangstbewijsjes voor de betalingen van de visa. Een heel gedoe. Na ongeveer een uur mochten we verder.

De tweede dag is de afstand nog langer, 175 km, met gelijke omstandigheden. Het is nu duidelijk te merken dat de welvaart in dit gebied hoger is dan in Tanzania en Malawi. De winkels zijn groter en hebben een uitgebreider assortiment. Er zijn nog steeds wel van die hele kleine winkeltjes langs de weg, maar zelfs die hebben wat meer op de schappen. We komen nu ook echte supermarkten tegen zoals Spar en Shoprite. Soms kun je hier koude volle gepasteuriseerde melk kopen. Een traktatie. Thuis drink ik dit bijna nooit, maar hier is het een feest.

De derde fietsdag brengt ons in Livingstone, bij de Victoria watervallen. De stad zelf ziet er niet zo interessant uit, eigenlijk is het één grote brede weg met winkels en banken. We hebben nu 3 dagen gefietst vanuit Lusaka en meer km afgelegd dan in elke andere periode van 3 dagen, 495 km. Dat is flink “doorpeddelen”. Deze laatste dag was een saaie fietsdag. Geen dorpjes, geen Coke stops. Niks, alleen maar mooie natuur. Maar je kunt daar niet de hele dag over jubelen en uiteindelijk ben je het zat en ben je blij dat het laatste stuk weg voor Livingstone vol zit met “potholes” waar je omheen, doorheen, of overheen kunt met je mountainbike. Uiteindelijk komen we vlak voor Livingstone toch nog een Coke stop tegen. Een mobiele Coca Cola bar met ijskoude Coke.

Onder de rook van Livingstone staan er ook weer grote bill boards langs de weg met teksten als: ‘Do things the right way, not the corrupt way’. Maar ook teksten met die het HIV/Aids probleem onder de aandacht brengen. De Zambianen lijken voor deze problemen een actief beleid te voeren. (Billboards voor HIV/Aids hebben we overigens ook in Tanzania en Malawi gezien)