Naarmate we dichter bij Windhoek komen lijkt het wel of de weg steeds smaller word, maar in ieder geval veel drukker. Over een eenvoudige 2-baans weg zonder vluchtstroken, mag, en wordt er minstens, 120 gereden. Konden we een paar dagen geleden nog gemakkelijk met z’n tweeen of drieen naast elkaar rijden, nu kun je nauwelijks nog alleen het uiterste linkerkantje van de weg (ook in Namibie rijdt men links) gebruiken. Ik heb vandaag heel wat lelijke NL woorden gebruikt als ik weer een buitenspiegel rakelings langs mij voelde gaan. Hoewel heel Afrika echt een TOYOTA continent is, zie je hier ook veel Volkswagens (Golfjes), BMW’s en Mercedessen. Zou het aan die merken liggen?

De weg heeft veel lange bochten en hellingen en gaat door prachtige natuur. Honderdzestig kilometer van Witvlei naar Windhoek, zonder dat daar plaatsjes of pompstations tussen liggen. Wel een paar campings/lodges waar Ton en ik genieten van de Coke en het uitzicht en tegelijkertijd ons Duits weer een beetje op kunnen poetsen met de Duitse touristen die daar zijn. Vaak het wat oudere type tourist met een dikke buik en grijs haar. Hoewel ik denk dat ze vaak van mijn leeftijd zijn, zijn ze uiterst verbaasd dat we op de fiets door Namibie gaan en vallen bijna van hun stoel als ze horen dat we er al zo’n 9000 km door Afrika erop hebben zitten


Uiteindelijk fietsen we vrij laat door Windhoek, op zoek naar onze camping, Arebbusch Travel Lodge. Hier wachten er twee hele grote pullen bier op ons en twee vrije dagen.