Vanaf Springbok fietsen we pal westelijk, naar de Atlantische kust. Dan zullen we de weg langs de kust naar het zuiden nemen en zullen Kaapstad vanuit het noorden binnenfietsen. Maar zover is het nog niet, er zijn nog 5 dagen te gaan. Vanuit Springbok eerst naar Garies, dan naar Vanrhijnsdorp. Dan zullen we de kust bereiken in Elandsbaai en dan de kustweg “achter de duinen” volgen naar Yzerfontein, de laatste overnachting voor de intocht in Kaapstad (zaterdag 10 mei).
Nog maar een paar dagen voordat we in Kaapstad zullen aankomen. En dat is te merken. Alle tourleden zijn uitgelaten en tellen de km af. Ons kan niets meer gebeuren, we zijn er toch bijna. Er wordt aanzienlijk meer gedronken dan eerder in de tour, blijkbaar zijn er velen die niet bang zijn voor een flinke kater op de fiets. Het restaurant bij de camping zat gisteravond dan ook vol met tourleden die genoeg hadden van het Tour d’Afrique avondeten (en het gebrek aan een glas ernaast). Het bier en de wijn vloeiden rijkelijk. De stemming kwam er goed in. Toch was het om een uur of tien alweer vrij rustig, tenslotte hadden we een hele dag gefietst en gaat de wekker voor zessen alweer af.
Toen Ton en ik vanmorgen vanuit Vanrhijnsdorp vertrokken was het grauw en koud (ja, we zitten hier in de herfst). Na het plaatsje verlaten te hebben draaien we de R7 op in de richting van Vredendal op zo’n 25 km. Hier gaan we beslist voor de tweede keer ontbijten. Een uurtje later zitten we bij Wimpy met koffie, eieren, bacon, tomaten, milkshake en Cola aan het ontbijt. Het hele restaurant zit vol met tourleden. Dan blijkt dat we van de politie geen toestemming hebben om de weg te vervolgen. Een journalist van een plaatselijk krantje komt foto’s maken en met ons praten. De stemming is uitgelaten, er is niemand die zich zorgen maakt over het oponthoud, we zitten veel te lekker. Ondertussen is het lekker warm geworden. Na een uurtje mogen we toch weer op pad. Nu off road, flink hobbelen over “wasbord” op weg naar de Atlantische kust en de lunch op 60 km.
Na de lunch laat ik mijn trui achter in de truck, het is tenslotte lekker warm. Maar dichter bij de kust wordt het mistig en in mijn T-shirtje is het wel erg koud. In Lambertsbaai steken we weer op, nu met hete chocolademelk om warm te worden en wafels. Ik leen een shirtje, dat helaas niet veel warmte oplevert en leg de laatste 26 km zo snel mogelijk in mijn eentje af. Hobbelen door de natte mistige omgeving. Ik zie hier voor het eerst de oceaan en vervolg de kustweg. Ik kom nat en koud in Elandsbaai aan. Gelukkig heeft Mel een hotelkamer kunnen bemachtigen met een hete douche.
De volgende dag blijven we de kustweg volgen naar Yzerfontein, niet erg spannend, maar meer van hetzelfde. Hiervandaan zullen we morgen de laatste 90 km naar Kaapstad afleggen, waarvan de laatste 20 km onder politie escorte. Het zit er bijn op.
